NANO Technologie veilig, een vloek of een zegen?

nano tech

Spreekwoord: Wat de boer niet kent, eet hij niet. De wetenschap en het bedrijfsleven gaan hier toch ‘iets’ anders mee om, hebben er vaak zelfs lak aan. Er wordt alleen maar gekeken naar innovatieve oplossingen en wat kost het en wat levert het op. De gezondheid van de mens, dier en het milieu zal ze, door hun korte termijndenken, van mindere zorg zijn.

In de voedselindustrie wordt overal ter wereld onderzocht hoe de kwaliteit van voedsel-producten met behulp van nanotechnologie kan worden beïnvloed ten aanzien van bijvoorbeeld de houdbaarheid, smaak, geur, kleur en vloeibaarheid. Nanovoedsel-producten worden ook hier en daar al op de markt gebracht, zonder dat de veiligheids-risico’s zijn vastgesteld.

Enkele voorbeelden: in de Verenigde Staten worden groenten en fruit uit Centraal-Amerika en Zuid-Amerika geïmporteerd waarop een nanolaag is gespoten, zodat de producten langer op de schappen kunnen liggen. In Engeland werden in saladedressings, sauzen, cake, muffins en pannenkoek-mixen nanodeeltjes aangetroffen.

Ook wordt hier en daar nanoverpakkingsmateriaal voor voedsel gebruikt. Zo’n twintig van de grootste voedselmultinationals hebben nanolaboratoriums of contracten met universiteiten voor onderzoek, waaronder Nestlé, Campbell Soup en Sara Lee Corporation. Unilever werkt aan nano-ijs met een lager vetgehalte, maar met dezelfde textuur en smaak als gewoon ijs. Er is weinig transparantie in wat de bedrijven doen en onderzoeken naar de veiligheid worden, vanwege de hoge kosten, niet of nauwelijks verricht, en mag je je dus afvragen of Nanotechnologie veilig, een vloek of een zegen is………

Zie voor uitgebreide informatie: Wikipedia – Nanotechnologie

Contact via email: hstuiver@gmail.com, telefonisch: 06-20620342
of kijk eens op https://6s4s.wordpress.com